-
این دارو با کاهش فعالیت رنین پلاسما با دخالت در تبدیل آنژیو تانسیوژن به آنژیو تانسین ۱ ( مهار کننده ی مستقیم رنین ) منجر به کاهش فشار خون می شود.
متابولیسم عمده ی آلیسکایرن از راه کبدی و آنزیم CYP3A4 می باشد.
۲۵% دفع این دارو بصورت ثابت از راه ادرار می باشد و نیمه عمری در حدود ۲۴ ساعت دارد . -
موارد مصرف داروی آلیسکرن
- آلیسکران یک داروی ضد فشار خون می باشد که از سال ۲۰۰۷ مورد تایید FDA قرار گرفته است. این دارو نخستین مهار کننده ی مستقیم رنین خوراکی می باشد و طول عمر بالاتری نسبت به داروهای ACEI و ARB دارد که مزیت آن محسوب می گردد.
-
عوارض جانبی آلیسکرن
- -اسهال، هایپوکالمی، افزایش Bun و cr عوارض جدی: شوک آنافیلاکسی، آنژیو ادم ( سر و گردن )، سندرم استیونس جانسون، توکسیک اپیدرمال نکرولوروزیس، افت فشار خون شدید، هایپرکالمی، نارسایی کلیوی، نفرولیتیازیس
-
تداخل دارویی آلیسکرن
- این دارو با داروهای سوبسترای CYP3A4, OATPIA2 , P-gp , داروهای ضد فشار خون، داروهای کاهنده ی پرفیوژن کلیوی و داروهایی که ایجاد هایپرکالمی می نمایند تداخل دارد. منع مصرف همزمان یا با احتیاط فراوان و کنترل فشار خون و پتاسیم: داروهای ARBs مانند: candesartan , losartan , valsartan telmisartan و ... داروهای ACEI مانند بنازپریل، کاپتوپریل، انالاپریل، فوزینوپریل، لیزینوپریل، موئکریپریل، پریندوپریل، رامپریل و ... مصرف همزمان با احتیاط: Clofarabine , سیکلوسپورین، ایتروکونازول همچنین تعداد زیادی از داروها مانند اسپیرنولاکتون، آری پیپرازول، پروپوفول، پتاسیم کلراید، پتاسیم یداید، پتاسیم سیترات، پتاسیم فسفات، پتاسیم بی کربنات، پیروکسیکام،نپتازوسین، اکسی کودون، ناپروکسن، سولینداک، متادون، مزالامین ( حتی نوع رکتال )، مفنامیک اسید، منیزیم سیترات، کتورولاک، ایندومتاسین، ایبوپروفن، هپارین، فنتانیل، اگزناتاید، اپلرنون، دیکلوفناک، کدئین، کلوزاپین، کلومیپرامین، کابرگولین، آمیلوراید، داروهای MAOI ، تادالافیل، داروهای ضد ویروس مانند ریتوناویر، ایندیناویر، داروهای CCBs و ... نیاز به تنظیم دوز و احتیاط در مصرف همزمان با این دارو دارند.
-
منع مصرف آلیسکرن
- -حساسیت به این دارو یا داروهای هم گروه آن -بارداری موارد احتیاط: -بیماران با نقص کلیوی -بیماران مبتلا به استنوزیس عروق کلیوی، نارسایی قلبی و سکته قلبی اخیر
