-
اثر تخفيف سردرد ميگرني ممكن است به علت كاهش فعاليت اعصاب سروتونرژيك باشد. اين دارو آگونيست اختصاصي گيرنده 5-HT1D ميباشد و احتمالا به علت انقباض عروق مغزي ناشي از تحريم اين گيرنده موجب كاهش سردرد حاد مي شود. همچنین اين دارو قادر به كاهش آزادسازي نوروپيتيدها و سايرميانجيهاي التهابي ميباشد و به همين علت خروج پروتئينهاي پلاسما از عروق را كاهش ميدهد.
حداکثر سطح پلاسمائی آن حدود 3-1 ساعت پس از مصرف خوراکی حاصل شده، فراهمی زیستی حدود 70% دارد. باند پروتئینی آن حدود 35% است.
75% دوز خوراکی آن از طریق ادرار و مابقی از طریق مدفوع دفع می شود. حدود 50-40% دوز دارو در ادرار و 5% آن در مدفوع بصورت تغییر نیافته دفع می شود. نیمه عمر حذفی آن در افراد سالم حدود 5/3 ساعت و در افراد دچار اختلال شدید کلیوی 7 ساعت است. -
موارد مصرف داروی آلموتریپتان مالات
- این دارو در درمان فاز حاد حملات سردرد میگرنی بکار می رود. این دارو نبایستی به عنوان درمان پیشگیرانه بکار رود.
-
عوارض جانبی آلموتریپتان مالات
- در قفسه سينه، اختلال در بلع، تهوع و استفراغ، تغيير در حس چشايي، واكنشهاي آلرژيك و آنافيلاكتيك، تشنج، اضطراب و تغييرات بينايي از عوارض جانبي مهم اين دارو هستند.
-
تداخل دارویی آلموتریپتان مالات
- همزمان و تا 14 روز بعد از قطع مصرف مهار كننده منوآمين اكسيداز نبايد از آلموتریپتان استفاده نمود. مصرف همزمان اين دارو با ليتيم ،ضد افسردگيهاي سه حلقهاي و مهاركنندههاي اختصاصي برداشت سروتونين موجب ضعف ، تشديد رفلكسها، عدم هماهنگي ميگردد. مصرف ديهيدروارگوتامين ، ارگوتامين ومتيسراژيد همراه با اين دارو باعث تشديد اثر انقباض عروق ميشود.
-
منع مصرف آلموتریپتان مالات
- 1- در بیماران با اختلال شدید عملکرد کبدی نبایستی تجویز گردد و در بیماران با اختلال عملکرد کبدی خفیف تا متوسط نیز بایستی با احتیاط تجویز شود. 2- دوز آن بایستی در بیماران با اختلال عملکرد کلیوی شدید کاهش یابد. 3- بیماران دچار افزایش حساسیت نسبت به سولفونامیدها، با این دارو نیز می توانند دچار واکنش مشابه شوند.
