-
کانال های سدیمی در اپی تلیال توبول دیستال (DCT) و مجرای جمع کننده ادرار را که مانع از بازجذب سدیم از لومن می شوند، مهار می کند. این پروسه، سدیم داخل سلولی و عملکرد پمپ Na+/K+ATPase را کاهش می دهد و منجر به حفظ پتاسیم و کاهش دفع کلسیم، منیزیوم و هیدروژن می شود. به علت محدود بودن ظرفیت برداشت سدیم در مجرای DCT و جمع کننده، اثرات ناتریورتیک، دیورتیک و آنتی هایپرتنسیو به طور کلی ضعیف قلمداد می شود.
جذب آميلورايد از مجراي گوارش كامل نيست (20-15درصد). پيوند آميلورايد به پروتئين بسيار كم ميباشد و متابوليزه نميشود. نيمه عمر آميلورايد 9-6 ساعت و زمان لازم براي شروع اثر دارو به عنوان مدر، كمتر از 2 ساعت است. زمان لازم براي رسيدن به اوج غلظت آميلوراید، 4-3 ساعت و زمان لازم براي رسيدن به اوج اثر پس از مصرف مقدار واحد، 10-6 ساعت ميباشد. طول اثر مدر آميلورايد با مصرف مقدار واحد دارو، 24 ساعت است. 50-20 درصد آميلورايد از كليه و 40 درصد نيز از راه مدفوع دفع ميشود.
-
موارد مصرف داروی آمیلورید اچ
- اين تركيب دارويي به عنوان داروي كمكي در كنترل حالات خيزدار (مانند نارسايي احتقاني قلب، سيروز كبدي، سندرم نفروتيك، خيز ناشي از كورتيکوستروئيد و استروژن و خيز با علت نامشخص)، در درمان زيادي فشار خون ( به ويژه در مواردي كه نياز به يك مدر نگهدارنده پتاسيم باشد) و همچنين در درمان كمي پتاسيم خون ناشي از مصرف داروهاي مدر در افراد مبتلا به افزايش فشار خون (در صورتي كه ساير تدابير مفيد نبوده يا كافي نباشند) مصرف ميشود.
-
عوارض جانبی آمیلورید اچ
- اختلالات گوارشي، خشكي دهان، بثورات جلدي، اغتشاش شعور، كاهش فشار خون در حالت ايستاده، افزايش كلسيم خون وكاهش سديم خون با مصرف آميلورايد گزارش شده است.
-
تداخل دارویی آمیلورید اچ
- مصرف همزمان اين دارو با داروهاي مهاركننده آنزيم مبدل آنژيوتانسين ممكن است منجر به افزايش پتاسيم خون شده و اثر كاهنده فشار خون افزايش يابد. مصرف همزمان اين دارو با ليتيم به علت كاهش كليرانش كليوي ليتيم، ممكن است سبب بروز مسموميت با ليتيم شود. خطر بالا رفتن پتاسيم خون با مصرف همزمان اين دارو با مكملهاي حاوي پتاسيم و سيكلوسپورين افزايش مييابد. اثرات ضد انعقادي هپارين در صورت مصرف همزمان با اين دارو ممكن است كاهش يابد.
-
منع مصرف آمیلورید اچ
- اين دارو در نارسايي كليه و افزايش پتاسيم خون نبايد مصرف شود.
