-
این دارو براحتی از دستگاه گوارش جذب می شود. حدود 60% باند پروتئینی پلاسمائی دارد. نیمه عمر حذفی آن 25-20 ساعت است که در نوزادان طولانی تر می شود. از جفت رد شده و مقادیر کمی از آن در شیر مادر ترشح می شود. در کبد متابولیزه می شود بیش از نیمی از آن وارد ادرار می شود، حدود 5% آن از طریق مدفوع دفع می شود.
-
موارد مصرف داروی آموباربیتال
- بدلیل عوارض جانبی و خطر وابستگی این دارو، استفاده از آن دیگر توصیه نمی شود، اگر چه ادامه مصرف آن گاهی در بیماران دچار بیخوابی مقاوم شدید لازم می گردد.
-
عوارض جانبی آموباربیتال
- خواب آلودگی، سداسیون و آتاکسی، سرکوب تنفسی، سردرد، اختلالات گوارشی، واکنشهای پوستی، گیجی و نقائص حافظه ، تهییج متناقض، تحریک پذیری واکنشهای ازدیاد حساسیت مثل اریتم مولتی فرم و درماتیت اکسفولیاتیو، هپاتیت، کلستاز، حساسیت به نور(فتوسنسیتویتی)، اختلالات خونی مثل آنمی مگالوبلاستیک، ایجاد مالفورماسیونهای مادرزادی، مسمومیت نوزادی و علائم شبیه نقص ویتامین k در نوزادان متولد شده از مادران مصرف کننده این دارو.
-
تداخل دارویی آموباربیتال
- 1- تشدید اثرات دپرشن تنفسی ناشی از سایر داروهای با خاصیت دپرسانت تنفسی بخصوص الکل، از تجویز چنین ترکیبی بایستی اجتناب شود. 2- القاء آنزیمهای کبدی و افزایش متابولیسم برخی از داروها و لذا کاهش اثرات آنها. 3- طولانی کردن اثرات دپرسانتی CNSبرخی باربیتوراتها در تجویز همزمان با MAOISها و نیز کاهش آستانه تشنج ناشی از MAOIS که با اثرات ضد تشنجی باربیتوراتها مقابله می کند.
-
منع مصرف آموباربیتال
- 1- از مصرف این دارو بهتر است در بیماران مسن و ناتوان، در بالغین جوان و کودکان و دربیماران دچار افسردگی، اجتناب شود. 2- این دارو در بیماران با عدم کفایت ریوی، آپنه خواب، سرکوب CNS از قبل موجود، کوما و اختلالات شدید کبدی منع مصرف دارد. 3- در بیماران با اختلالات کلیوی بایستی با احتیاط تجویز شود. 4- مصرف طولانی مدت این دارو باعث ایجاد تحمل به اثرات سداتیو و هیپنوتیک این دارو می شود.
