تذکر :اطلاعات درج شده مخصوص پزشکان عزیر می باشد داروخانه فرازجو هیچ مسئولیتی در قبال استفاده خود سرانه دارو ندارد.
لذا برای هر نوع بیماری یا استفاده از هر نوع دارو حتما به پزشک متخصص مراجعه نمایید
موارد مصرف دارو با تشخیص پزشک می انجامد لذا اطلاعات موجود در این سایت ممکن است ناقص یا متناقض با علت تجویز پزشک معالج شما باشد لذا قبل از هرگونه مصرف و قطع خودسرانه با پزشک خود مشورت نمایید.
تیابندازول
Tiabendazole
-
دارو با مها ر آنزیم فومارات ردوکتاز که اختصاصی کرم است ، باعث کشته شدن آن می شود. دارو ممکن است تخم لارو کرم را نیز از بین ببرد، اما روی لارو تیریشین موجود در کیست در عضله اثر ندارد.
تیابندازول به خوبی وسریع از مجرای گوارش جذب می شود. متابولیسم دارو کبدی و سریع است. نیمه عمر آن نیز در بیمار با کلیه سالم 2/1 ساعت و زمان رسیدن به حداکثر 2/1 ساعت می باشد. طی 48 ساعت بیش از 90 در صد آن از کلیه دفع می شود.
-
موارد مصرف داروی تیابندازول
-
تیابندازول در درمان آلودگی لارو مهاجر پوستی کرم های انکیلوستوما برازیلینس و انکیلوستوماکانینو، لاروی مهاجر احشایی کرم های توکسوکاراکانیس و توکسوکاراکاتی، استرونژیلوئیدس استرکورالیس و تریشینلا اسپریرالیس به کار می رود.این دارو در درمان آلودگی با کرم ها کاپیلاریافیلیپیننسیس، دراکونکولوس مدیننسیس و تریکواسترونژیلوئدیس نیز مصرف شده است.
-
عوارض جانبی تیابندازول
-
بی اشتهایی، تهوع ، استفراغ، سرگیجه، اسهال، سردرد، خارش ، خواب آلودگی، واکنش های حساسیت مفرط از جمله تب ولرز، آنژیوادم ، بثورات جلدی اریتم مولتی فرم وسندرم استیونس جانسون و به ندرت وزوز گوش و آسیب پارانشیم کبد و اختلالات بینایی با مصرف این دارو گزارش شده است.
-
تداخل دارویی تیابندازول
-
تیابندازول باعث کاهش دفع تئوفیلی می شود.
-
منع مصرف تیابندازول
-
1- در درمان آلودگی با کرمک، آسکاریس، کرم شلاقی، کرم قلاب دار و آلودگی مرکب بیشتر از مبندازول و پیرانتل به دلیل سمیت کمتر و اثر بیشتر، استفاده می شود. تیابندازول در پیشگیری از آلودگی به کرم به کار نمی رود.
2- در عیب کار کبد و کلیه و رد صورت بروز سرگیجه، خواب آلودگی ، تاری دید،یا زرد شدن چشم باید با احتیط فراوان مصرف شود. در عیب کار کبد مقدار مصرف باید تقلیل یابد.
3- در آلودگی شدید به کرم ، دارو باید به صورت طولانی مدت مصرف شود.
4- انجام آزمون خلط در درمان استرونژیلوئیدیاز در صورت وجود علایم یا نشانه های ریوی احتمال وجود سندرم آلودگی مکرر و کاهش ایمنی بیمار ممکن است ضروری باشد. همچنین انجام آزمون مدفوع پیش از درمان با دارو یا تقریباً 3-2 هفته پس از آن برای تعیین اثر بخشی آن ممکن است مورد نیاز باشد.
